Ahh, o öğrencilik yılları yok mu lafını duyarız sık sık. Aslında “her yaşın bir güzelliği var” lafı bu sözün ardından söylenen bir teselli gibidir. Gerçekte ise hayatın getirdiği sorumluluktan kaçarız çoğumuz, öğrencilik yılları kebaptır, yan gelip yatmakla ve orayı burayı gezmekle yükümlüyüzdür bir de arada ders çalışmakla. İlginç olan şu ki, o zaman da öğrencilikten ve parasızlıktan yakınırız. Kıymetini bilmeyiz. Eğer çok hovardalık yapmışsak öğrencilikte o zaman kariyerimizin ilk basamaklarında zorlu bir yol beklemektedir bizi. Herkes çalışırken biz yan gelip yatmışızdır çünkü. Her halükarda şuçluyuzdur.

Evimiz Hollywood’da ya da Dawson’s Creek gibi bir hayat hayal ederiz, ya da lokal verisyonu Kavak Yelleri gibi. Hayatın kendisinin bu gerçekle alakası yoktur. Hayat, son sezonuna benzer Kavak Yellerinin, eğlence bitmiş drama başroldedir. Ve biz o hayatın içinde kaderinin yönlendirdiği bir kurbanı oynamaya başlamışızdır artık, ta ki bu gerçeğin farkına varıncaya kadar…