Hayat Üzerine Kısa Düşünceler 352

uzman-evresi

Bilgi ile Uzmanlık’ın gelişimi.

Başlangıç Aşaması: “Hiçbir şey bilmiyorum.”

Tehlike aşaması: “Ben Bir Uzmanım”

Uzman Aşaması: “Hiçbir Şey Bilmiyorum”

Sarı Çizgi: Bildiğimi sandığım şeyler; Yeşil Çizgi: Öğreneceklerimin ne kadar çok olduğunun fark etme, Mavi Çizgi: Gerçekten bildiğim şeyler.

“İşten kaçtığında ne ile ilgileniyorsan, işte sana yapman gereken iş” diye bir şey yazmıştım. Londra’daki Bisiklet Cafe tam da böyle bir yer. Dünya’da da kedi sahiplerinin gittiği Cafe’ler yaygınlaşıyor. Kişinin tutkusunu yansıtan (Lifestyle) bir Cafe, Workshop ve Toplanma Alanı. İdeal kombinasyon.

İstanbul bizi hapsetmiş, salça yapıp berbat etmiş! Pomodoro yapanlar mutlaka okusun, çok gülüyorum Gülse Birsel’e.

Bana çok ilham veren bir hikayeden bahsedeyim: Biraz teknolojiden anlayan insanlar olarak inovasyonu komplikeleştirmeye çok eğilimliyizdir. Bir doktor şunu fark ediyor: Dokunma duyusu gelişmiş olduğu için görme engelliler göğüs kanserini çok daha erken teşhis edebiliyor. Doktor da görme engellileri eğitiyor: Boncuklar tümörün boyu; hastanın/doktorun/görme engellinin fark edebildiği. İnsanlara bu kadar fayda sağlarken görme engellilerin özel yeteneklerinin kullanılması… Her aklıma geldiğinde daha da etkileniyorum.

Comm

Yorum Yapın

Mesajınız